X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Samenleving en ontwikkeling" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Het onderwijs wordt steeds leuker!

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+5
  Goed artikel ( +5 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van Auguri18 Auguri18 Auteur op infoyo sinds
23 Januari 2010


Bekijk het profiel van Auguri18
Datum: 06-04-2010
Auteur: Auguri18
Het onderwijs staat de laatste tijd volop in de belangstelling. Aan de ene kant lezen we veel verhalen over onze ambities. Nederland moet de kennisstaat bij uitstek worden. In schril contrast staat de andere kant over de afglijdende kwaliteit van ons onderwijs. In dit artikel wil ik vanuit verschillende invalshoeken als ervaringsdeskundige aangeven waar de werkelijke pijngrens ligt.

Waarom ligt de kwaliteit van ons onderwijs steeds vaker onder vuur? Of het nu gaat om lesuitval, kwalitatief mindere docenten, zwakke scholen of opleidingen die afgekeurd zijn, het antwoord op deze prangende vragen ligt uiteindelijk bij alle betrokkenen van het onderwijs. Deze betrokkenen zijn leerlingen, ouders, het ministerie van onderwijs, de onderwijsinstellingen zelf, inspectie, het bedrijfsleven en de verschillende kenniscentra die Nederland rijk is.

Onderwijsinstellingen maken turbulente tijden door. Het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap wil van Nederland een kennisstaat maken om de oprukkende concurrentie vanuit het buitenland het hoofd te bieden en de kwakkelende economie naar een nieuw hoogtepunt te stuwen. Om dit te bereiken heeft het Ministerie een aantal jaren geleden voor de zoveelste keer een nieuw onderwijssysteem geïntroduceerd, het competentiegericht leren. In 2007 is de leerplichtwet aangescherpt met de aanvullende eis dat leerlingen leerplicht hebben tot hun 18e verjaardag en dat ze geacht worden een startkwalificatie te halen op minimaal MBO-niveau 2. Ook heeft het Ministerie bepaald dat onderwijsinstellingen ‘beloond’ moeten worden voor elke leerling die met de juiste startkwalificatie de onderwijsinstelling verlaat. Al deze prikkels moeten Nederland omhoog stuwen in de vaart der volkeren. Elke nieuwe minister of staatssecretaris heeft zo zijn of haar eigen ideeën om dit hogere doel te dienen. De vraag rijst dan ook: “Waarom lukt dit dan niet?”

Elke onderwijsinstelling bekostigt het overgrote deel van haar activiteiten met geld van de overheid. Slechts een klein deel is afkomstig van gelden betaald door ouders, leerlingen of andere bronnen. Onder voorwaarden ontvangt een onderwijsinstelling voor elke geregistreerde leerling een bepaald bedrag per schooljaar. Daarnaast kan een onderwijsinstelling de inkomsten verhogen door ervoor te zorgen dat meer leerlingen met een diploma uitstromen.

Veel onderwijsinstellingen hebben de laatste jaren gekozen om te fuseren. Door te fuseren kunnen ze het hoofd bieden aan dalende leerlingenaantallen, kunnen ze gebruik maken van elkaars kunde, gebouwen en middelen en op die manier de beschikbare gelden efficiënter inzetten voor haar kerntaak, namelijk het onderwijs. In de praktijk is gebleken dat bij veel fusies van onderwijsinstellingen er nauwelijks of geen ontslagen zijn gevallen. Veel docenten zijn in het verleden doorgestroomd naar de functie van leidinggevende en zijn bij de fusiegolf ‘overbodig’ geworden. Heel sociaal is voor deze groep mensen uit de hogere schalen een functie gezocht. Feit is dat slechts weinigen teruggekeerd zijn voor de klas. Ze drukken nog altijd op de begroting van de onderwijsinstelling zonder dat ze naar rato iets toevoegen. Om dit begrotingstekort te dekken zijn onderwijsinstellingen heel creatief gaan zoeken naar oplossingen. De laatste jaren worden steeds vaker instructeurs gevraagd in plaats van docenten. Deze instructeurs zijn aanmerkelijk goedkoper en worden in de praktijk vaak ingezet als bijna volwaardige docenten. Prima bezuinigingsactie! Daarnaast zijn veel onderwijsinstellingen gezwicht voor het aantrekken van parttime krachten. Dat is heel modern en in sommige gevallen (bijvoorbeeld als er relatief weinig lesuren beschikbaar zijn voor bepaalde vakken) erg handig. Het chronische tekort aan leerkrachten heeft daarbij de onderhandelingspositie van parttimers enorm verstevigd en bepaald dat ze de te werken uren uitsluitend op bepaalde dagen hoeven te vervullen. Het aantal fulltime krachten binnen het onderwijs is aan erosie onderhevig en wordt opgelost met parttime krachten. Twee voor de prijs van één. De keerzijde hiervan is dat veel parttime krachten diverse taken binnen het onderwijs niet kunnen vervullen. Ze zijn op bepaalde dagen in de week niet inzetbaar, niet aanspreekbaar en de gemiddelde betrokkenheid bij het werk is aanmerkelijk lager. De rechten zijn bekend, de plichten kunnen eenvoudigweg niet altijd uitgevoerd worden. Afwezigheid wordt nog verder gestimuleerd door regelingen als zwangerschapsverlof, aansluitend ouderschapsverlof en natuurlijk het recht om ziekte tijdens schoolvakanties te compenseren. Ben je moe van al deze verlofregelingen, dan kun je altijd nog met het recht op behoud van baan een sabbatical inplannen. Dit komt ondermeer tot uitdrukking in de lesroosters. Lessen vallen uit of worden ondermaats vervangen omdat de onderwijsinstelling eenvoudigweg geen andere oplossing voor handen heeft.

De kwaliteit van het onderwijs wordt ‘bewaakt’ door de inspectie. Zoals iedereen heeft kunnen lezen wordt iedere opleiding door inspectie beoordeeld. Inspectie concentreert zich met name op de processen binnen een opleiding en alles wat daarbij komt kijken (kwaliteit personeel, volledigheid van de studiegids en ga zo maar door). Nieuw daarbij is het uitvalspercentage. Inspectie kan een opleiding onder druk zetten, wanneer dit uitvalspercentage te hoog is. Van de opleiding wordt dan verwacht dat ze een plan van aanpak maken om dit tegen te gaan. Voor de hand liggende oplossing is om strenger te selecteren onder leerlingen, maar de wet schrijft voor dat iedere leerling verplicht is om een opleiding te volgen (tot de leeftijd van 18 jaar). Bij gebleken ongeschiktheid voor een bepaald type opleiding, kan de onderwijsinstelling ofwel de leerling middels een interne procedure inschrijven bij een andere opleiding, ofwel de leerling stimuleren om zich in te schrijven bij een andere onderwijsinstelling (verplaatsing van het probleem).

Veel leerlingen hebben bij de keuze van een opleiding geen enkel idee wat ze later willen worden. Door het bezoeken van open dagen van onderwijsinstellingen, voorlichtingsavonden binnen de bestaande onderwijsinstellingen of de decaan vormen ze zich een voorlopig beeld en kiezen ze voor de opleiding die het leukste lijkt. Voor een redelijk percentage van deze leerlingen leidt deze weg naar het voortijdig beëindigen van de opleiding van de eerste keuze. Via allerlei procedures (waaronder beroepskeuzetests) worden deze leerlingen naar een volgende opleiding gedirigeerd. Leerlingen putten hun motivatie uit klagende ouders (“hoge kosten voor boekengeld, collegegeld en reiskosten”), rammelende lesroosters en het feit dat ze geacht worden een natuurlijke interesse te hebben om informatie te verzamelen. Dit laatste kan op digitale wijze goed gebruikt worden om de verplichte tijd op school door te brengen. Het aantal bezoekers van populaire sites is nog nooit zo hoog geweest onder schooltijd!

Ouders hebben zo hun eigen sores. Sinds enkele tientallen jaren neemt het aantal echtscheidingen schrikbarend toe en begint de materialistische instelling van de mensheid zo zijn tol te eisen. De zorg voor de kinderen wordt al vanaf jonge leeftijd, gesubsidieerd door de overheid, uitbesteed om zo aan de broodnodige ontspanning te komen. Vanaf jonge leeftijd stimuleren we de zelfstandigheid van onze kinderen door steevast ieder weekeinde onze kinderen een bepaald eurobiljet in de handen te duwen en het is niet vet als jouw kind niet zonder begeleiding al vanaf zeer jonge leeftijd lekker kan genieten van zijn of haar eigen televisie met blu-rayspeler op de slaapkamer. Indrinken voor het stappen vindt plaats onder dezelfde deskundige begeleiding van de ouders, dat scheelt immers geld voor het werkelijke uitgaan. Veel ouders hebben parttime banen om zo hun hoofd boven het financiële water te houden. De biologische klok schrijft kinderen voor, de maatschappij zorgt voor de opvang. Ouderavonden worden steeds massaler ontweken en pas als blijkt dat zoon-of dochterlief het niet zo goed doet op school, komen we als ouders massaal in actie om de onderwijsinstelling op zijn of haar verantwoordelijkheden te wijzen.

De leerling vaart er ondertussen wel bij. Nog nooit zijn er zoveel benamingen uitgevonden als in de afgelopen pakweg 20 jaar. Kun je niet lezen, dan heb je dyslexie, kun je niet rekenen heb je dyscalculie en kom je thuis een beetje aandacht te kort, dan val je waarschijnlijk onder de ADHD-groep. Mislukt een examen omdat je geen enkele inspanning ervoor hebt verricht, dan zal faalangst waarschijnlijk wel aangetoond kunnen worden. School is belangrijk, een steeds groter wordende groep leerlingen kan eigenlijk niet meer zonder de studiefinanciering. Jammer dat je hiervoor ingeschreven moet zijn bij een onderwijsinstelling.

Het bedrijfsleven heeft het ondertussen wel slim bekeken. Door de opleidingseisen voor functies voortdurend te ‘upgraden’ hebben zij eigenlijk niet zoveel last van alle malaise. Over pakweg 10 jaar bekijk ik op mijn personal supranet de vacatures en zie tot mijn stomme verbazing dat een supermarkt voor de functie van kassière een afgeronde HBO-opleiding gevraagd wordt. Bij een andere vacature staat dat voor de functie van administratief medewerker een universitaire opleiding de minimale opleidingseis is. Voor hogere functies moet ik naar niet-Nederlandse vacaturesites uitwijken. Gelukkig, denk ik, er zijn ook nog landen die het wel begrepen hebben.

Reacties op dit artikel
Wees de eerste die een reactie plaatst!
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl