X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Samenleving en ontwikkeling" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Als ik maar rijk word

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
0
  Goed artikel ( 0 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van Normyo Normyo Auteur op infoyo sinds
12 November 2008


Bekijk het profiel van Normyo
Datum: 22-03-2010
Auteur: Normyo
Af en toe vraag je je af waar het nu eigenlijk om gaat als mensen producten maken en verkopen. Gaat het om het plezier dat je beleeft aan de activiteit of gaat het om het geld dat je er mee verdient. Het lijkt er steeds meer op dat het alleen nog maar gaat om geld te verdienen, want er wordt op allerlei manieren geprobeerd om de consument te controleren.

Auteursrecht

De eerste controle die werd ingevoerd om de consument te controleren was het auteursrecht en het patentrecht. Waar auteursrecht vroeger voor een jaar of twintig gold en een patent ongeveer vijf jaar, is het tegenwoordig iets anders. Het auteursrecht geldt tot iemands dood en daarna nog eens zeventig jaar voor zijn rechtmatige erfgenamen. Aangezien auteursrecht geldt voor alles wat door mensen handen is gegaan en daardoor een uiterlijke verandering heeft ondergaan, valt bijna alles onder het auteursrecht. Op een foto van een gebouw of een photoshop van die foto van dat gebouw in een tijdschrift rust auteursrecht. De plaatjes op een mok of theeservies vallen onder het auteursrecht.

Waar het op neerkomt is dat je niet zomaar die plaatjes kunt nemen en ze op een ander servies kunt plakken. Overigens geldt het auteursrecht ook voor dat raar gevormde theekopje waar je uit drinkt.

Maar waar het nu vreemd wordt is dat auteursrecht bedoeld was om de schrijver of bedenker van dat plaatje een middel te geven om zichzelf te beschermen tegen misbruik van zijn inspanning. Je zou auteursrecht de poging kunnen noemen om van iets kopieerbaars iets unieks te maken, zodat de eigenaar er geld mee kon verdienen. Het was dus een poging om van een kopieerbare tekst net zoiets te maken als een unieke zelfgemaakte kast. Vandaar ook dat een kast die in de fabriek duizend keer gemaakt wordt onder het auteursrecht valt. Het ontwerp maakt de kast uniek en daardoor beschermt tegen kopiŽren. Hoewel de kast fabrikant of ontwerper, afhankelijk van wie het auteursrecht voor het ontwerp van de kast bezit, zelf zijn recht zal moeten halen.

Een variant op auteursrecht is Digital Millemium Copyright Act. Een Amerikaanse wet die digitaal kopiŽren tegen moet gaan. Deze wet slaat vooral op software en producten die met software gemaakt worden. Dus muziek CD's en video DVD's zijn beschermd onder het digitale auteursrecht, maar ook software en andere ware die gebaseerd is op menselijke gedachtengoed. Het vreemde is echter dat waar je een boek nog steeds kunt kopiŽren, daar bevatten CD's en DVD's technische beveiligingen om kopiŽren tegen te gaan.

DRM

De technische beveiliging gaat rond onder de naam Digital Rights Management (DRM). In de meeste landen is het omzeilen van die beveiliging strafbaar. Maar wat verbazingwekkend is aan DRM is dat het tegenwoordig over internet wordt toegepast. DRM is niet langer alleen een beveiliging tegen kopiŽren. Het is een middel geworden voor fabrikanten of eigenaars van auteursrecht om hun recht zonder gebruik van de rechter op te eisen. In zekere zin heeft DRM er toe geleidt dat de fabrikant van digitaal materiaal of eigenaar van het auteursrecht zelf kan beslissen hoelang een gebruiker zijn materiaal mag gebruiken.

Het is alsof je als lezer van een boek op ieder moment door de uitgever gebeld kan worden om je boek weer in te leveren bij de boekhandel waar je het gekocht hebt. Het idee hier achter is dat niet langer het idee achter de tekst het eigendom is van de auteur, maar de fysieke letters.

Voorbeelden van dit DRM systeem zijn:
  • De Kindle van Amazon, waarbij Amazon op verzoek van uitgevers de tekst uitspreken verwijderd, waardoor blinden alleen nog boeken die goedgekeurd zijn door uitgevers kunnen gebruiken.
  • Game fabrikant Ubisoft dwingt haar klanten online te zijn als ze willen spelen. Maar als het misgaat met de servers van Ubisoft dan kan je als klant je spel niet spelen.
  • Apple beslist dat je alleen via de iTunes apps store programma's kunt dowloaden voor je iPhone. Maar heeft wel DRM software in de iPhone ingebouwd waardoor ze apps die je gekocht hebt kan verwijderen.
  • Sony stopt software in haar muziek CD's waardoor ze niet op PC's zijn af te spelen.
  • Apple verwijderd DRM van de muziek op iTunes, maar laat het in andere iTunes artikelen, zoals films en straks waarschijnlijk boeken zitten.

Geld en nog meer geld

Het Kindle verhaal maakt duidelijk dat het bij DRM en de DMCA niet gaat om het beschermen van het auteursrecht, een redelijke vergoeding voor de inspanning geleverd door de auteur. Het gaat alleen maar om geld en nog meer geld. De managers van de verschillende organisaties die hun geld verdienen met auteursrechtelijk beschermd materiaal zijn alleen nog maar bezig met het vergroten van de aandeelhouderswaarde van hun bedrijven. Vandaar ook dat het voor hun van belang is dat het materiaal zolang mogelijk beschermt is tegen kopiŽren.

Dat ze het beschermen van het geld verdienen rechtvaardigen met opmerkingen als het geld wordt gebruikt om andere minder succesvolle projecten te betalen is natuurlijk helemaal pervers. Een onderneming neemt namelijk altijd geld van zijn succesvolle producten om te proberen nog meer succesvolle producten te maken. Daarom heet het ook ondernemen, je neemt het risico om van je geld meer geld te maken of de pech te hebben dat het een flop wordt. Het is alleen wat vreemd dat je vervolgens de muzikant dwingt om voor alles te betalen en de consument ook laat betalen. Dat klinkt niet als ondernemen, maar als verzekeren en bankieren, waarbij de muzikant en de consument de premie betalen. Maar waarom mag de muziekindustrie zich wel beschermen tegen het toeval, maar moet een autofabrikant maar zien of zijn nieuwste automodel wel zal verkopen.†

Als de managers in de muziek- en softwareindustrie zich echt betrokken voelden bij hun product, dan zouden ze niet zeuren over de bescherming van hun geld. In plaats daarvan zouden ze hun tijd besteden aan het bedenken van een manier die hun genoeg geld oplevert om producten te blijven maken waar de klant echt plezier aan beleeft.

Het zou dus wel goed zijn als het auteursrecht weer terug gaat naar twintig jaar. Waarbij we voor software het patentrecht laten gelden, maar voor het product van de software het auteursrecht. Dat zou wel een stuk eerlijker zijn tegenover fabrikanten waarvan het product onder het octrooirecht valt. Het zou er ook voor zorgen dat makers niet op hun lauweren gaan rusten, maar bij blijven dragen aan de ontwikkeling van het vakgebied waarin ze actief zijn.

Reacties op dit artikel
Wees de eerste die een reactie plaatst!
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2018 - Infoyo.nl