Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Samenleving en ontwikkeling" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Is elektronisch huisarrest een adequate straf?

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+2
  Goed artikel ( +2 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van Dion Dion Auteur op infoyo sinds
01 Augustus 2009


Bekijk het profiel van Dion
Datum: 06-08-2009
Auteur: Dion
Vroeger waren andere gevangenisstraffen van toepassing dan degene die nu gebruikelijk zijn. Een gevangenis diende voor een lange tijd als een huis van bewaring, waar misdadigers het vonnis van lijfstraffen, verbanning of doodstraf opwachtten. Nederland heeft rond de 16e eeuw als eerste land gevangenisstraffen opgelegd die vrijheidsberoving als zodanig als straf erkende. De gedetineerden moesten tijdens het uitzitten van hun straf verschillende soorten handenarbeid verrichten, zoals het spinnen van wol en het raspen van hout.

Toen in de 19e eeuw de psychologie haar intrede deed in de criminologie, ontstond daaruit de zogenaamde Moderne Richting. Straf fungeerde niet langer slechts als een middel tot vergelding, zij diende ook tot andere doelen. Ze kreeg ten eerste een speciale preventieve werking: de betreffende dader moest het gedrag “afleren”. Daarbij kreeg ze een generale preventieve werking: de straf stelde een voorbeeld en trachtte de bevolking te weerhouden van crimineel gedrag. Andere doeleinden omvatten de genoegdoening van het slachtoffer, bevrediging van het rechtvaardigingsgevoel en de bescherming tegen de maatschappij.

Deelvraag 1: Wat houdt elektronisch huisarrest in?

Elektronisch Toezicht
Elektronisch huisarrest kan worden onderscheiden in Elektronisch Toezicht en Elektronische Detentie. In beide vormen van elektronisch huisarrest heeft de delinquent een zender om zijn enkel die in contact staat met de ontvanger in zijn huis. Andere toegepaste technische hulpmiddelen zijn GPS-registratie en stemherkenning via het vaste telefoonnetwerk. Wanneer het apparatuur een bepaalde afstand waarneemt die de limietafstand overschrijdt, wordt dit aan de reclassering gemeld en zal de deelnemer zich moeten verantwoorden.
Elektronisch Toezicht is elektronisch gecontroleerd huisarrest met reclasseringstoezicht als het door de rechter als vervanging van een gevangenisstraf wordt opgelegd. Het gaat dan om personen die bijvoorbeeld vanwege de ernst van de gepleegde feiten kunnen rekenen op een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van zes tot twaalf maanden. Gezien de hoogte van de straf komen zij niet in aanmerking voor een taakstraf. Door echter een lange taakstraf te combineren met elektronisch toezicht kan de gewenste straf worden gerealiseerd en een verblijf in de cel worden voorkomen.
Elektronisch Toezicht kan daarbij ook als laatste fase van detentie worden opgelegd, nadat de gedetineerde een gevangenisstraf heeft ondergaan. Het wordt dan vaak gecombineerd met een programma om de gedetineerden voor te bereiden op de terugkeer naar de samenleving. Elektronisch Toezicht heeft daarom een sterk resocialiserend karakter, de gedetineerde ondergaat een overgang van gevangenis naar de vrije maatschappij. Voor het vorderen van Elektronisch Toezicht is het noodzakelijk dat een reclasseringsrapport is gevraagd en uitgebracht.

Elektronische Detentie

Elektronische Detentie dient als vervanging van een korte vrijheidsstraf van maximaal drie maanden. Het omvat minder specifieke voorwaarden en een minder gestructureerd programma dan Elektronisch Toezicht.
Gedetineerden die vast werk hebben en dat op een vaste plek en vaste tijden doen, mogen daarmee doorgaan tijdens de Elektronische Detentie. Ze moeten dan wel al minstens drie maanden deze baan hebben. Ook moeten ze een loonstrook en een arbeidscontract kunnen aantonen. De gedetineerden die geen werk hebben mogen maximaal twee uur per dag het huis verlaten op vastgestelde tijden.

Geschiedenis van elektronisch huisarrest
In 1987 werd er voor het eerst in de Nederlandse media aandacht besteed aan elektronisch huisarrest. Politici en criminologen drukten echter bezwaren uit tegen invoering van de alternatieve strafmaatregel. Ze waren bang dat het toegepast zou worden in zaken waarin een lagere straf voldoende zou zijn geweest. Bovendien zou elektronisch huisarrest een grote inbreuk kunnen doen op de privacy van betrokkene en familie.
In 1995 werd het concept opnieuw onder de aandacht gebracht en werd een 2-jarig experiment gelanceerd. Elektronisch Toezicht werd in deze proefneming op twee manieren toegepast: in combinatie met een taakstraf of als laatste fase van een gevangenisstraf.
De conclusie van het experiment was dat de toepassing van elektronisch toezicht voor de duur van een tot zes maanden een nuttige optie kon vormen. De groep deelnemers die het Elektronisch Toezicht niet voltooide was relatief klein, namelijk tien procent. Op grond van deze resultaten besloot de minister van Justitie tot een landelijke implementatie van het Elektronisch Toezicht bij volwassenen. Toepassing vond echter alleen plaats in het kader van detentiefasering of als alternatief voor de korte onvoorwaardelijke vrijheidsstraf al dan niet in combinatie met een taakstraf.
Door gebrek aan celruimte werd in 2003 op experimentele basis Elektronische Detentie toegepast. Dit experiment werd in een pilot studie geëvalueerd en in 2005 afgerond. Omdat Elektronische Detentie nog geen juridische basis heeft, is er in 2007 een wetsvoorstel ingediend om ‘thuisdetentie’ als vervangende sanctiemodaliteit te bekrachtigen.

Thuisdetentie
Thuisdetentie zal naar verwachting van het Openbaar Ministerie in 2010 bekrachtigd worden. De straf is evenals Elektronische Detentie bedoeld voor vormen van criminaliteit die te zwaar zijn voor een geldboete of taakstraf en te licht voor een gevangenisstraf. Ook in andere opzichten zal thuisdetentie voor een groot deel overeenkomen met de huidige regelgeving van Elektronische Detentie. Het verschil ligt voornamelijk bij de praktische en juridische uitvoering: in tegenstelling tot het huisarrest wordt zij ten eerste als hoofdstraf opgelegd. Elektronisch huisarrest zal dus niet meer als vrijwillig alternatief bestaan. Verder worden er geen gedragsinterventies en hulpverlening aangeboden en mag de veroordeelde geen werk doen tijdens zijn thuisdetentie.
Omdat Elektronische Detentie veel overeenkomsten vertoont met thuisdetentie, zal deze vorm van huisarrest in het vervolg van mijn praktische opdracht worden beschouwd als de relevante en actuele variant.

Deelvraag 2: Aan welke voorwaarden moet worden voldaan?

De veroordeelde
Voordat een persoon in aanmerking komt voor Elektronische Detentie als vervanging van een gevangenisstraf, moet er aan een aantal voorwaarden worden voldaan. De partner van de veroordeelde en andere huisgenoten moeten ten eerste schriftelijk akkoord gaan met het huisarrest. Verder geldt dat de gedetineerde:
• over een aanvaardbaar verblijfadres moet beschikken;
• niet verslaafd mag zijn aan drugs;
• over een geldige verblijfsstatus en identiteitsbewijs moet beschikken;
• de Engelse of Nederlandse taal voldoende machtig moet zijn;
• zich moet houden aan de voorwaarden en regels van Elektronische Detentie;
• zich vrijwillig moet aanmelden wanneer hij/ zij is veroordeeld.
Het laatste criterium is uitsluitend bedoeld voor Elektronische Detentie, omdat thuisdetentie zoals eerder vermeld, als hoofdstraf kan worden opgelegd.
Tijdens de elektronische detentie gelden dezelfde regels die gelden voor gedetineerden in een penitentiaire inrichting. Zo kunnen gedetineerden ook verplicht worden om aan een urinecontrole mee te werken. Bij gebrek aan inkomsten kan een vergoeding voor levensonderhoud gegeven worden. Ook kan een regeling getroffen worden als de gedetineerden tijdelijk geen middelen heeft om de huur of de kosten voor water, gas en elektra te betalen.

Elektronisch huisarrest
Onderzoekers die het experiment van Elektronische Detentie hebben doorgrond, zijn een aantal knelpunten tegengekomen. Voordat thuisstudie als straf mag worden toegepast, behoren deze punten tegemoet gekomen te worden.
Ten eerste moet gekeken worden naar de regeling wat uitkeringen betreft. Voor de uitkeringsgerechtigde deelnemers is het absoluut noodzakelijk dat er een regeling komt met betrekking tot de dagvergoeding. Op dit moment is er sprake van aanzienlijke verschillen in de manier waarop er met uitkeringsgerechtigde deelnemers wordt omgegaan door uitkeringsinstanties. Per deelnemer en per uitkeringsinstantie wordt er verschillend omgegaan met de voorschriften. De meeste deelnemers houden hun uitkering tijdens Elektronische Detentie en bij sommigen van hen wordt de dagvergoeding verrekend met de uitkering. Anderen geven hun detentieperiode niet op en houden het volledige uitkeringsbedrag. Tenslotte zijn er ook deelnemers die wel hun uitkering kwijtraken en de hele periode Elektronische Detentie zonder inkomen zitten. Er dient een uniforme, landelijke regeling te komen ten aanzien van de deelnemers van Elektronische Detentie.
Verder moet er aandacht worden besteed aan de controle van de elektronisch gedetineerden. In het onderzoek heeft er slechts bij 22 procent van de respondenten een controle plaatsgevonden.

Deelvraag 3: Heeft elektronisch huisarrest in vergelijking met andere straffen succesvolle resultaten behaald?

Verschillende studies hebben uitgewezen dat het percentage van recidiverende misdadigers die elektronisch toezicht zijn ondergaan, aanzienlijk kleiner is dan die van andere straffen. Zo hebben een aantal Canadese onderzoekers drie groepen van misdadigers met elkaar vergeleken: een groep van voorwaardelijk vrijgelaten gedetineerden, een groep met delinquenten die tot elektronisch huisarrest waren veroordeeld en een groep met veroordeelden die een proeftijd kregen opgelegd. Het resultaat van het onderzoek wees uit dat de groep bestaande uit deelnemers van elektronisch huisarrest, het minst vaak een herhaling van delictgedrag vertoonde. Verdere analyse openbaarde echter dat deze verschillen zouden kunnen worden verklaard door de verschillen in het niveau van het overtrederrisico. De onderzoekers concludeerde dat het niet het gebruik van elektronisch huisarrest als zodanig was dat in een lagere recidive resulteerde, maar dat het aan de selectie van overtreders lag 5.
Ook in Nederland kunnen de cijfers een misleidend beeld geven. Het selectiecriteria dat door het Ministerie van Justitie werd geformuleerd waren namelijk verwant aan de Canadese uitgangspunten:
“Men geeft bij de selectie van veroordeelden nog steeds de voorkeur aan personen uit een stabiele omgeving, die daardoor weinig risico’s met zich meebrengen. Mensen met werk en een vaste woonplaats die regelmatig hun rekeningen betalen, hebben de meeste kans om voor elektronisch toezicht in aanmerking te komen.”
Als de rechterlijke macht echter een zelfde selectie handhaaft wanneer de wet ingevoerd wordt, kunnen de onderzoeksresultaten als een goede weergave worden beschouwd.

Recidive
In 2007 zijn er in een evaluatierapport resultaten gepubliceerd die het succes van Elektronische Detentie benaderden:

Landelijke kengetallen ED 2006
Aantal aansluitingen2277
Succesvol afgerond2201
Percentage mislukkingen  6,5%
Gemiddelde dagbezetting 197
                        
Zoals uit de getallen blijkt, zijn er 93.5 % succesvol afgeronde zaken gerealiseerd. In het evaluatierapport van Elektronische Detentie werd getracht om het potentiële recidiverisico vast te stellen. Dit gebeurde onder meer door het hierboven vermelde mislukkigspercentage bij de berekeningen te betrekken. Verder werd de criminele en justitiële voorgeschiedenis van elektronisch gedetineerden vergeleken met die van voormalige gevangenen. De uitkomsten van het recidiverisico zijn hieronder per categorie en naar percentage gedetineerden, in een statistiek afgebeeld:
http://img195.imageshack.us/i/recidive.jpg/

Op de horizontale as staat de recidivekans per categorie weergegeven, op de verticale as staat het percentage personen dat binnen deze categorieën valt. In de middencategorieën is het percentage elektronisch gedetineerden dat een redelijke kans heeft om te recidiveren, relatief hoog. De begin- en eindwaarden van de statistiek geven echter een kleiner percentage weer in verhouding tot ex-gedetineerden. Al met al blijken elektronisch gedetineerden gemiddeld een lager recidiverisico te hebben dan ex-gedetineerden (m = 0.60 vs. m = 0.62).
Omdat Elektronische Detentie geen reïntegratie doeleinden nastreeft en alleenstaand als straf dient, heeft men gekeken naar de mogelijke desocialiserende effecten ervan. In een aantal interviews met elektronisch gedetineerden, werd uitgewezen dat men geen criminalisering ondervond. Dit komt doordat de delinquent zijn straf in zijn omgeving aflegt en geen contact heeft met andere criminelen. Het gegeven dat de strafvorm geen detentieschade aan de veroordeelden aanricht, draagt bij aan een vermindering van herhalend delictgedrag.

Deelvraag 4: Wat zijn de voor- en nadelen van elektronisch huisarrest?

Voordelen
Een voordeel van elektronisch huisarrest is dat de delinquent zijn tijd beter leert benutten. Het gezinsleven wordt er enerzijds door gestimuleerd. Anderzijds wordt het gezinsleven belemmerd door controles en ondervindt de delinquent vaak schaamte tegenover derden in zijn huis.
In financieel opzicht is elektronisch huisarrest een erg voordelige sanctiemodaliteit. De kosten van Elektronisch Detentie blijken per deelnemer, per dag namelijk maar € 40 te bedragen. Dat is ongeveer eenderde van de kosten van een plaats in een inrichting.
Ten derde is Elektronische Detentie een panacee voor het probleem van cellentekort. Doordat elk huis als gevangenis kan dienen ontstaat er een sterk verminderde druk op de celcapaciteit. In veel buitenlanden doet zich hetzelfde voor als in Nederland; het aantal veroordeelde criminelen is veel groter dan vast gehouden kan worden. Onlangs werd in België de belasting op gevangenisruimten zelfs zo groot, dat er een noodzaak ontstond om het elektronische huisarrest breder toe te passen:

Nadelen
Behalve de genoemde juridische, financiële en sociale voordelen, bestaan er ook een aantal nadelen van elektronisch huisarrest. Uit enquêtes van de ondervraagde gedetineerden is gebleken dat Elektronische Detentie moeilijk uitvoerbaar werd bevonden wanneer zij niet over werk beschikten. De lange tijd dat de delinquent zonder werk thuis zit, verhoogt bovendien de kans op een recidive. Omdat werk zal worden uitgesloten bij de regelgeving van thuisdetentie, is het relevant om het volgende op te merken: in de gevangenis hebben gedetineerden contacten onderling en met personeel, de mogelijkheid om te sporten en een vast dagritme. Thuis zullen de gedetineerden veel minder sociaal contact hebben; de uitsluiting van werk zal als zodanig dus een desocialiserend aspect zijn.
Een ander nadeel is dat de vrijheidsbeneming als het ware virtueel is. De maatschappij ondervindt hierdoor slechts een beperkte bescherming voor de crimineel. Thuisdetentie is om deze reden niet geschikt voor delinquenten die een zwaar vergrijp hebben begaan.

Conclusie

De onderzoeksvraag van mijn praktische opdracht was: ‘Is elektronisch huisarrest een adequate straf?’ Om deze vraag te beantwoorden moest ik eerst een serie van deelvragen opstellen, zodat ik kon onderzoeken uit welke aspecten dit vraagstuk bestond. Om te bepalen of elektronisch huisarrest een geschikte sanctiemodaliteit zou kunnen zijn, werd door het Openbaar Ministerie door middel van een executiemodaliteit onderzocht naar de praktische en technische mogelijk- en moeilijkheden. Zoals aan de ontwikkelingen in de geschiedenis van straffen kan worden afgeleid, nemen de juridische maatregelen steeds meer een preventieve hoedanigheid aan. Daarom moest ik kijken of elektronisch huisarrest een resocialiserende of criminaliserende werking heeft gehad op de deelnemers. Dit werd in het evaluatierapport onderzocht door een grootschalig interview en een enquêtering af te nemen bij de elektronisch gedetineerden. Verder werd gekeken naar het aantal recidiverende misdadigers die Elektronische Detentie hadden ondergaan. Uit het onderzoek bleek dat de deelnemers geen detentieschade ondervonden en in een bepaalde categorie een lager recidiverisico hadden dan delinquenten die een gevangenisstraf hadden afgelegd. In andere categorieën was het recidiverisico echter hoger dan die van ex-gedetineerden. Het is dus belangrijk om te bepalen voor wat voor soort criminaliteit het effectief is om elektronisch huisarrest op te leggen. We kunnen nu een volgende vraag formuleren: ‘voor wat voor soort crimineel gedrag is elektronisch huisarrest adequaat?’
De veiligheid van de omwonenden van zware misdrijfplegers werd bij de opstelling van het onderzoek, in kwestie gesteld. Huisarrest blijft een virtuele vrijheidsbeneming; de gedetineerde is in feite in staat zijn zender te ontkoppelen en een misdrijf te plegen.
Delicten waar geen korte gevangenisstraf voor wordt opgelegd, worden meestal te licht geacht voor elektronisch huisarrest. De misdadigers die voornamelijk in aanmerking komen voor elektronisch huisarrest zijn dus degene die veroordeeld zijn voor middelzware criminaliteit.
Voordat het als straf geschikt kan worden verklaard, moet zij ook als een straf worden ondervonden. Uit onderzoek blijkt dit het geval te zijn, doordat de veroordeelde in sterke mate wordt geconfronteerd met de beperkingen van zijn vrijheid.
Elektronisch huisarrest blijft in de media een omstreden onderwerp, omdat men geen genoegdoening van het rechtvaardigingsgevoel ervaart. Ik vind echter dat men met de ontwikkelingen van het strafrecht mee moet gaan en zich moet richten op de preventieve en resocialiserende vorderingen. In deze opzichten in elektronisch huisarrest namelijk uitermate geschikt als sanctiemodaliteit.

Referenties

• Wikipedia, artikel: Gevangenis: http://nl.wikipedia.org/wiki/Gevangenis;
• Postbus 51, artikel: Wanneer komt iemand in aanmerking voor elektronische
detentie?: http://www.postbus51.nl/nl/home/themas/rechtspraak-en-veiligheid/soorten-recht/strafrecht/gedetineerden/wanneer-komt-iemand-in-aanmerking-voor-elektronische-detentie.html;
• InfoNu, artikel: Elektronisch Toezicht (ET, huisarrest controle): wat is dat?: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/diversen/31565-elektronisch-toezicht-et-huisarrest-controle-wat-is-dat.html
• Geboeid door de enkelband; Evaluatie pilot elektronische detentie - Bob Post, Lenneke Tielemans, Clara Woldringh;
• Openbaar Ministerie, artikel: Aanwijzingen Elektronisch Toezicht: http://www.om.nl/
organisatie/beleidsregels/overzicht/executie_afdoening/@144225/aanwijzing_1/;
• The Effectiveness of Community Based Sanctions in Reducing Recidivism - Oregon Department of Corrections;
• Nrc handelsblad, artikel: Nieuwe strafvorm: vier maanden thuis:
http://www.nrc.nl/binnenland/article1794384.ece/Nieuwe_strafvorm_vier_maanden_thuis;
• Postbus 51, artikel: Wat is de overheid van plan met de straf thuisdetentie?: http://www.postbus51.nl/nl/home/themas/rechtspraak-en-veiligheid/soorten-recht/strafrecht/straffen/wat-is-de-overheid-van-plan-met-de-straf-thuisdetentie.html;
• AD, artikel: Huisarrest op oude jaar, een zware straf: http://www.ad.nl/utrecht/2884556/Huisarrest_op_oudejaar_een_zware_straf.html
• De Pers, artikel: België: minder celstraffen en meer enkelbanden: http://www.depers.nl/buitenland/297893/Belgie-minder-cel-en-meer-enkelbanden.html

Reacties op dit artikel
Darky, 2013-05-27
( 0 )

Shaggyyyy
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2014 - Infoyo.nl