X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Samenleving en ontwikkeling" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Cuba en het Communisme

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+1
  Goed artikel ( +2 )
  Slecht artikel ( -1 )
RSS van Kennyjenny Kennyjenny Auteur op infoyo sinds
30 Augustus 2008


Bekijk het profiel van Kennyjenny
Datum: 01-09-2008
Auteur: Kennyjenny
Dit is een Algemene inleiding over Cuba.  Ligging en grootte - Belangrijke steden - Bevolking- Godsdienst - CultuurGeschiedenis van Cuba - Geschiedenis met Cuba crisis - Che Guevara Hedendaagse situatie in Cuba - Economie- Het sociaal aspect. Dit zijn alle puntjes waar we een antwoord op proberen te vinden in volgende tekst.

Algemene inleiding

Ligging en grootte  

- Cuba ligt in het Caribische gebied en het oppervlak van het eiland is 110 860 km2.
- Meer dan een kwart van het land bestaat uit bergen. De hoogste top is 1973 m, de rest van het landschap bestaat uit heuvels en vlakten.
- Op Cuba zijn er meer dan 200 rivieren en de kustlijn is 3520 1cm, met een heleboel stranden en havens en rond het grote eiland liggen wel meer dan 1000 eilandjes.

Belangrijke steden

- de hoofdstad Havana
- het vakantieoord Varadero

Bevolking

- Meer dan 11 miljoen Cubanen
- Hoofdstad Havana telt ongeveer 2,3 miljoen inwoners
- De bevolkingsdichtheid bedraagt 101,6 inwoners per km2.
- Van de totale bevolking is 43% blank, 12% zwart en 45% gemixt.
- De gemiddelde leeftijd is 30 jaar.
- Gemiddelde levensverwachting is 74 jaar, mannen 73 jaar en vrouwen 75 jaar.
- Er zijn meer vrouwen dan mannen op Cuba
- Gemiddeld aantal kinderen ligt op 1,05.

Godsdienst

- slechts 5% van de Cubanen is katholiek. De santeria is geen officiële godsdienst, maar heeft de grootste aanhang.

Cultuur

- Muziek speelt in Cuba een heel dominante rol. Door het hele land hoor je de ritmische klanken van de rumba en de salsa. (stukje muziek laten horen)
- De Cubaanse kunst varieert van impressionistische schilderijen tot abstracte beeldhouwwerken. Geschiedenis van Cuba

Algemene geschiedenis

Ontdekking en slavernij :
De eerste Europeaan die de kust van Cuba in het oog kreeg was Christoffel Columbus. Dit gebeurde op 27 oktober 1492, tijdens een expeditie die een poging was de westelijke route naar Azië te vinden. In 1511 vond de eigenlijke verovering plaats toen Diego Velasquez, zoon van Columbus en gouverneur van het Caribische gebied, de zeven villa’s van Cuba stichtte : Baracoa, de eerste hoofdstad, Santiago, de tweede hoofdstad, Bayamon Camagüey, Trinidad, Sancti Spiritus en Havana. Hij liet de Indiaanse bevolking bijeendrijven en dwong hen tot slavernij op de encomiendas (landgoederen).
Ze werden ook ingezet om in de goudmijnen te werken, waardoor velen van de eerste Spaanse kolonisten door het goud zeer rijk werden, maar de voorraden raakten snel uitgeput. De plantagelandbouw werd al snel tot ontwikkeling gebracht, maar toch was de belangrijkste functie van Cuba in het Spaans-Amerikaanse imperium de bevoorrading van de Spaanse vloot. Doordat de Caribische en Atlantische Oceaan steeds meer piraten lokten werden op de Cubaanse kust een reeks forten gebouwd zodat de voorraden en schatten over korte afstanden van veilige haven naar veilige haven konden worden vervoerd.

In 1762 werd Cuba door de Engelsen bezet, Spanje vocht in Europa immers de Zevenjarige Oorlog en het aantal militairen in de koloniën waren daardoor gering. Doordat de Engelsen veel maatregelen die de Spanjaarden ter bescherming van zichzelf en andere koloniën genomen hadden afschaffen, kon er vrije handel met Cuba gedreven worden. Het gevolg was een enorme toeloop van buitenlandse zakenlieden die op Cuba in korte tijd veel geld wilde verdienen. Ook de slavenhandel was vrij en er kwamen hierdoor steeds meer suiker- en koffieplantages. Toen de Zevenjarige Oorlog was afgelopen kwamen de Spanjaarden weer terug op Cuba. Ze hadden geruild met de Engelsen en die gingen naar Florida. De Spanjaarden onderhielden de vrije handel die de Engelsen hadden ingesteld en de economische bloei op Cuba bleef. Behalve de bezetting van de Engelsen was Cuba steeds een Spaanse kolonie.
Dit veranderde niet toen rond 1820 het Spaans-Amerikaanse continent zich bevrijdde van het moederland. Inmiddels ontwikkelde Cuba zich tot de belangrijkste suikerproducent ter wereld dankzij de slavenhandel en slavernij. De verhouding van de Cubaanse elite tot Spanje was ambivalent. Het Spaanse mercantilisme ( Economisch stelsel uit de 17de en 18de eeuw dat erop gericht was de voorraad edel metaal te vergroten en daarom de landbouw achterstelde bij de uitvoer en de industrie.) benadeelde de Cubaanse planters, die liever ongehinderd zaken deden met de Verenigde Staten. Er gingen zelfs stemmen op om aansluiting te zoeken bij dit land. Daarentegen waren de planters afhankelijk van Spanje waar het ging om de handhaving van de openbare orde, met name onder de slavenbevolking, die in 1841 43% van de bevolking uitmaakte. De kwestie van de slavernij bleef een twistappel. De Eerste onafhankelijkheidsoorlog tegen Spanje (1868-1878) brak uit in het oosten van het land, waar de plantagesector weinig ontwikkeld en slavernij van ondergeschikt belang was. In deze oorlog speelden ook kleurlingen en vrijgemaakte slaven een grote rol. Spanje wist uiteindelijk de opstand te onderdrukken.

Onafhankelijkheid :
In de periode voorafgaand op de Tweede Onafhankelijkheidsoorlog in 1886 werd de slavernij afgeschaft. De expansie van de suikerproductie werd echter voortgezet, ook dankzij de immigratie van 125 000 Chinese contractarbeiders. Het verzet tegen Spanje bleef. Onder leiding van de Cubaanse banneling José Marti (1853-1895) werd uiteindelijk een definitieve oorlog gevoerd (1895-1898).
Spanje werd inderdaad verslagen, maar de Cubaanse opstandelingen moesten de werkelijke overwinning aan de Verenigde Staten gunnen, die sinds lang de belangrijkste economische partner was. Ze intervenieerde in 1898 in de oorlog en tekende uiteindelijk in plaats van de Cubanen het vredesverdrag met Spanje. Cuba kwam korte tijd onder Amerikaans gezag. In 1902 verkreeg het niettemin zijn althans onafhankelijkheid als republiek door het vertrek van de Amerikanen. Krachtens de grondwet behielden Verenigde Staten echter enkele rechten. Het belangrijkste daarvan was vervat in het Platt-Amendement, dat aan de Verenigde Staten het recht op interventie gaf, alsook enkele marinesteunpunten, waaronder ( voor een periode van 100 jaar) de Baai van Guantanamo. Tevens werd 1903 een handelsverdrag gesloten dat de basis vormde voor een verdere expansie van het Amerikaanse bedrijfsleven in Cuba. De Cubaanse economie maakte een sterke, maar eenzijdige (op suiker gerichte) ontwikkeling door. Tot 1959 zou Cuba politiek en economisch zeer sterk van de Verenigde Staten afhankelijk zijn.

De Amerikanen maakten zich allerminst druk om het machtsmisbruik, de corruptie, de zelfverrijking en de terreur van de meeste regeringsleiders in Cuba. De gruwelijkste perioden waren tijdens de dictatuur van generaal Gerardo Machado (1925-1933) en van generaal Fulgencio Batista (1952-1959). Machado trad meedogenloos op tegen de oppositie, binnen en buiten het congres.
De crisis van de jaren dertig bracht het Cubaanse volk nog grotere ellende. De honger en werkloosheid onder het gewone volk waren groter dan ooit. Alleen door verhevigde onderdrukking kon Machado aanvankelijk aan de macht blijven, totdat het zelfs delen van de strijdkrachten te gortig werd. De ene dictatuur bleek de wieg voor de volgende in Cuba.
Sergeant Batista en zijn mannen pleegden in 1933 een staatsgreep.
Aanvankelijk kwam er een regering met een gematigd linkse signatuur, onder leiding van Ramôn Grau. Één van de eerste daden van die regering was het schrappen van het Platt-amendement. Al snel bleek Batista, die zich direct na de staatsgreep tot kolonel en opperbevelhebber had laten promoveren, de sterke man achter de schermen te zijn. In 1934 zette hij Grau af, van 1940 tot 1944 was hij de gekozen president en in 1952 greep hij weer de macht.

(Batista) Ter voorbereiding van de verkiezingen van juli 1940 verschoof Batista zijn politieke opstelling naar links, waarbij hij hervormingen ten gunste van de vakbonden alsmede een legalisering van de Communistische Partij in het vooruitzicht stelde. Met steun van de bevolking werd Batista tot president gekozen. Zijn bewind was in theorie gebaseerd op een nieuwe, vooruitstrevende grondwet. Deze werd echter nauwelijks in praktijk gebracht.
In 1944 leed Batista een verkiezingsnederlaag tegen de vroegere president Grau San Martin die in 1948 het presidentschap kon overdragen aan Prio Socarras. Deze werd in maart 1952 afgezet door een staatsgreep onder leiding van Batista, die in 1954 als president herkozen werd in frauduleuze verkiezingen. Batista bouwde een dictatoriaal regime op. Hij bleef de grondwet van 1940 negeren. In de loop van de jaren vijftig werd de oppositie tegen zijn bewind sterker. Fidel Castro leidde een revolutionaire beweging die voor het eerst hard van zich liet horen door een mislukte aanval, op 26 juli 1953, op de Moncadakazerne.
Nadat Castro in 1955 was vrijgelaten, begon hij tezamen met enkele anderen (onder wie Guevara), aan de voorbereiding van een invasie in Cuba, welke inderdaad werd uitgevoerd. Van de 81 deelnemers aan de expeditie met het schip Granma wist slechts een dozijn het avontuur te overleven. Vanuit de Sierra Maestra begon deze groep aan de organisatie van een guerrillabeweging, die overigens bij de tegen Batista gerichte oppositie wel, maar bij de Communistische Partij weinig sympathie oogstte. Op het eind van 1958 had de beweging zich zodanig verspreid en versterkt en was de oppositie tegen Batista zo algemeen geworden, dat deze zich - toen ook het leger hem niet meer steunde - gedwongen zag met vele aanhangers de vlucht te nemen op 31 december 1958. Op 1 januari 1959 trok Castro’s beweging van 26 juli Havana binnen. Daarmee was de overwinning een feit.

In februari 1960 sloten de Sovjets een handelspact met Cuba: zij zouden voortaan de suiker en het fruit opkopen en, in ruil daarvoor, leningen verstrekken, olie, machines en fabrieken leveren. In oktober 1960 werden de 166 Amerikaanse bedrijven aangeslagen. In april 1961 vond de fameuze Varkensbaai-invasie plaats. De Russen vroegen Castro om eindelijk een stevige communistische partij en een communistische doctrine uit te bouwen.

De Cubacrisis
Al in de loop van 1959 werd duidelijk dat Castro van Cuba een socialistische staat wilde maken. Zelf premier, benoemde hij zijn broer Raul tot minister van Defensie. Nadat in juni 1959 een aantal hervormingen was geïnitieerd, verslechterden de betrekkingen met de Verenigde Staten snel, waarschijnlijk mede als gevolg van het feit dat in het nationalisatieprogramma van het nieuwe bewind ook enkele Amerikaanse investeringen in Cuba betrokken zouden worden.

Er begon een nieuwe crisis toen Russische petroleumtankers in Cuba arriveerden en de Amerikaanse raffinaderijen weigerden de olie te raffineren. Castro’s oplossing bestond erin om de raffinaderijen te nationaliseren. Washington reageerde op 6 juli door het beëindigen van het invoerquotum voor Cubaanse suiker. De belangrijkste markt sloot zich voor het belangrijkste Cubaanse economisch product. Daarop nationaliseerde Castro in augustus alle Amerikaans bezit in Cuba, waaronder de telefoon- en elektriciteitsmaatschappijen, twee nikkelmijnen en suikerraffinaderijen. Cuba sloeg terug door diplomatieke relaties aan te gaan met China en een oproep te lanceren aan alle Latijns-Amerikaanse landen de neokoloniale kettingen door te snijden. Washington sloeg nog eens terug met op 19 oktober 1960 alle export naar Cuba op te heffen, Cuba nationaliseerde vijf dagen later alle nog resterende Amerikaanse bezittingen.

=>Invasie van de Varkensbaai
In april 1961 voerde de CIA een invasie uit waarmee ze hoopten een opstand tegen Castro te ontketenen. Hoewel de invasie was ondernomen met goedkeuring van president Kennedy, kregen ze weinig militaire steun en bleken de contrarevolutionairen geen partij voor Cuba’s militairen die door spionnen al op de hoogt waren. Binnen 72 uur waren ze verslagen. Een deel werd gedood en de andere gevangengenomen. Voor hun vrijlating bood Amerika 50 miljoen dollar aan medicijnen aan die Cuba als gevolg van de blokkade niet kon kopen.

Ondertussen lanceerde Washington operatie Mongoose. Het programma, met als doel Castro en de revolutie op alle mogelijke manieren te schaden, kreeg gigantische proporties en in korte tijd waren 400 CIA-agenten voltijds eraan bezig.

Met de oprichting van de muur in 1961 had de Sovjet-Unie met de pogingen van de VS om Oost-Duitsland te destabiliseren minstens evenveel katjes te geselen als de Amerikanen met de Cubaanse revolutie. Daarbij had het Kremlin vernomen dat de VS raketten wilden plaatsen in Turkije, wat Moskou zenuwachtig maakte. Daarom fluisterde Kruchow de Cubanen in om Russische raketten te plaatsen in Cuba.
Op 15 oktober heeft de CIA beet : op foto’s bleken 14 SS-4 raketten op het gestationeerd te worden.
Ondanks het feit dat de VS zelf meet en krachtiger strategische wapens in Europa bezat, had het geen zin dezelfde behandeling te ondergaan. Op 22 oktober beviel Kennedy de Navy uti te rukken en een zeeblokkade in te stellen. Alle sovjetschepen zouden gestopt en doorzocht worden. Na een crisis van enkele dagen beloofde Kennedy de nucleaire raketten in Turkije te ontmantelen en Cuba nooit meer binnen te vallen, waarna de Sovjet-Unie het plan van raketten in Cuba te plaatsen liet vallen.
De zaak was geen onverdeeld succes voor Cuba. Castro had goed ingeschat dat de dreiging van een nucleair conlfict een conventionele aanval zou afweren, maar met de crisis had de wereld op de rand van een nucleaire holocaust gestaan en daardoor daalde het aanzien van Cuba in de wereld. Ook Kennedy kwam niet zonder kleerscheuren uit de crisis.

Met het wegvallen van de dreiging van een inval kon Castro zich concentreren op de sociale uitbouw van Cuba. (
Cuba maakte medische zorg en medicijnen, scholing, huishuur, openbaar vervoer en elektriciteit fors goedkoper en pakte rassen- en sociale discriminatie aan.
Ondanks 40 jaar Amerikaanse blokkade en het wegvallen van de steun van het Sovjetblok, kan Cuba nog steeds mooie cijfers voorleggen op het vlak van gezondheidszorg en educatie.

Che Guevara

Ernesto Guevara de la Serna werd geboren op 14 juni 1928 in Rosario, één van de belangrijkste steden van Argentinië, in een welgestelde familie. Een familie met aristocratische wortels maar met socialistische ideeën. In 1937, Ernesto is 9 jaar oud, volgt hij geboeid de Spaanse burgeroorlog. Op een landkaart duidt hij de militaire revolutie aan. In 1947 ontmoet Ernesto Guevara de jonge Berta Gilda Infante of ook Tita. Ze is lid van de Argentijnse Communistische jeugd. Ze bouwen een diepe vriendschap uit. Ze lezen samen marxistische teksten en discussiëren over de actualiteit. In 1948 legt Ernesto Guevara, die dan 20 jaar oud is, examen af in de faculteit geneeskunde van de Universiteit van Buenos Aires. In maart slaagt hij voor de examens van het eerste jaar, in juni voor die van het tweede jaar en in december voor die van het derde.

Op 1 januari 1950 onderneemt Ernesto Guevara zijn eerste trektocht. Hij doorkruist de noordelijke provincies van Argentinië op een fiets waarop hij een motortje monteert. Hij komt in San Francisco del Chahar terecht, in de buurt van Cérdoba, waar zijn vriend Alberto Granado de apotheek van een lepracentrum openhoudt. Met patiënten voert hij lange gesprekken over hun ziekte. Hij zet zijn universitaire studies verder en heeft vooral interesse voor het wetenschappelijk onderzoek naar allergie, astma, lepra en voedingsleer. Terwijl hij verder studeert, werkt hij als verpleger op de handels- en petroleumschepen van de Argentijnse staatsrederij. Hij reist zo van het zuiden van Argentinië naar Brazilië, Venezuela en Trinidad.

Op 24 juni 1956 wordt Che aangehouden door de Mexicaanse politie, samen met Cubaanse kameraden. Op 3 juli meldt het persbureau UPI:
“De Argentijnse arts Guevara zal naar zijn land van oorsprong worden gedeporteerd, omwille van zijn vermoedelijke deelname aan de mislukte samenzwering tegen de Cubaanse regering van Fulgencio Batista.”
De Mexicaanse ex-president Lâzaro Cárdenas, komt tussen om de Cubaanse revolutionairen te verdedigen. Eind juli worden de laatsten, waaronder Che, vrijgelaten. Ze zetten hun revolutionaire activiteiten verder in de clandestiniteit.

Met Fidel Castro naar Cuba :

25 november, het jacht Granma vertrekt in een stormachtige nacht met 82 man aan boord uit de monding van de rivier Tuxpán, in Mexico.
Een week later meren ze aan in Los Cayelos, aan de Cubaanse oostkust. De volgende dag melden de Cubaanse en Latijns-Amerikaanse kranten over de expeditie : “…Fidel Castro, Ernesto Guevara, Raul Castro en alle andere expeditieleden kwamen om…”. Hun aankomst is opgemerkt en ze worden opgejaagd. De groep valt uiteen. Een paar dagen later, in Alegria del Pino, valt Che in een hinderlaag.
Met behulp van anderen kon hij in het suikerriet vluchten. In deze omstandigheden moet Che de zo dikwijls vertelde keuze maken tussen zijn taak als arts of zijn plicht als revolutionair soldaat. Om te vluchten moet hij kiezen tussen een rugzak vol geneesmiddelen en kist kogels. Het was onmogelijk ze beide mee te nemen. Che neemt de kist kogels en haast zich het suikerriet in. Later laten ze een groot deel van hun vracht bij een boer achter. Op 21 december komt de groep van Che bij de koffieplantage aan waar Fidel al enkele dagen wacht.

Een paar weken later vallen ze de kazerne van La Plata aan. In juli begint Che met de alfabetisering van Joel, Israël en andere guerrillero’s. Ook de anderen worden in studiekringen georganiseerd, over de geschiedenis van Cuba, de karakteristieken van het leger van de tirannie en het belang van de gewapende strijd. Op 21 juli benoemt Fidel Che tot commandant.

In mei 1958 Vallen de dictatoriale troepen twee mijnen in de Sierra Maestra aan. Het is het begin van een groot offensief. De vijandige troepen dringen op 19 juni op verschillende punten de Sierra Maestra binnen en dreigen op te rukken. Bovendien bezetten ze de bevoorradings- en communicatielijnen. In de daaropvolgende dagen neemt Che deel aan een tegenaanval die uitmondt in een nederlaag voor de vijand, een troepenmacht van meer dan 10000 man. In december wordt de brug over de Falconrivier langs de Centrale Weg opgeblazen, en daarmee worden alle steden ten oosten van Santa Clara vanuit Havana onbereikbaar.
De internationale pers meldde aan de wereld dat Che gesneuveld was. “Radio Rebelde” daarentegen berichtte : “Laatste nieuws van het allergrootste belang ! Grote overwinning van de achtste colonne van Las Villas. Troepen o.l.v. Ernesto Che Guevara overwonnen een geblindeerde trein waarbij 300 soldaten met volledige uitrusting werden gevangen genomen.

In 1959 bij het ochtendkrieken van nieuwjaar vlucht dictator Batista het land uit. Che krijgt op 9 februari de Cubaanse nationaliteit. Van juli tot augustus reist hij aan het hoofd van een officiële delegatie naar de Verenigde Arabische Emiraten en Egypte waar hij Nasser ontmoet. De reis gaat verder naar India, Thailand, Japan, Indonesië en Pakistan. Ze keren terug over Oost- en West-Europa om af te sluiten in Marokko. Bij zijn terugkeer verklaart Che zich vooral verrast door de grote sympathie die de Cubaanse revolutie overal in de wereld oproept. Op 23 november leidt hij de eerste “dag van de vrijwillige arbeid” in Cuba.

Eind 1960 stelt de VS een volledig handelsembargo tegen Cuba in. Che leidt een officiële Cubaanse delegatie in een rondreis langs verschillende socialistische landen : van de Sovjet-Unie en Oost-Europa naar China en Noord-Korea. Van daar terug naar de Sovjet-Unie; Oost-Duitsland en Tjecho-Slowakije. Begin ’61 verbreekt de VS alle diplomatieke betrekkingen met Cuba. In april 1961 worden de luchthavens van Cuba door VS-vliegtuigen gebombardeerd. Op 17 april is er de VS-invasie in de Varkensbaai : 1500 CIA-huurlingen vallen met de steun van de Amerikaanse vloot en luchtmacht Cuba binnen.
De contra’s willen een volksopstand ontketenen. In amper 72 uur worden ze echter door de Cubaanse bevolking compleet verslagen. 1200 van hen worden gevangen genomen.

Een vijftal jaar later komt Che in Brazzaville aan en begint een officiële Afrikaanse rondreis. Teruggekomen in Cuba belegt hij een geheime samenkomst met een honderdtal kameraden met grote gevechtservaring. Het zijn de toekomstige deelnemers aan de internationalistische missie in Kongo.
In februari komt hij in Dar Salaam samen met verschillende Afrikaanse revolutionaire leiders die aan Cuba om wapens, trianing en financiering vragen. Hij ontmoet er ook Laurent Kabil en zijn generale staf. Zij zijn er het over eens dat de voornaamste vijand van Afrika het Noord-Amerikaanse imperialisme is. Kabila’s vraag om guerrillero’s te trainen in Cuba beantwoordt Che negatief. Hij legt hem de voordelen uit van een training op eigen terrein.
Een maand later schrijft Che zijn afscheidsbrief aan Fidel Castro. Later zal blijken dat Che, clandestien, naar Kongo reisde. De VS misbruiken het feit dat Che niet meer in het openbaar verschijnt om het gerucht te verspreiden dat hij zou geliquideerd zijn door Fidel wegens hevige ideologische conflicten in de hoogste leiding van Cuba. In hun uitzending naar China beweren de VS dat Che vermoord werd wegens zijn pro-Chinese standpunten, en in de uitzendingen gericht op het Oostblok, beweren ze net het omgekeerde.
Op 24 april komt Che vanuit Tanzania aan nabij de haven van Kigoma aan de oever van het Tanganikameer. Hij ontscheept met 14 Cubanen buiten de haven, om zo de patrouilles van Belgische huurlingen te omzeilen. Daarbij belanden ze in het water. Vandaar bereikt hij Kobamba in Kongo. Op 9 mei slaagt hij erin contact te leggen met een eerste groep guerrillero’s. Hij legt hen uit dat hij gekomen is om guerrilla-opleiding te geven, op vraag van Gaston Soumaliot en Laurent Kabila aan Fidel Castro. Hij wil aan hun zijde vechten in de operaties die zij beslissen. Hij is ter hunner beschikking. Hij start een krijgsschool die de naam “La Base” krijgt.

Op 7 juli ontmoet Che, Laurent Kabila, die belooft hem te zullen vergezellen in een bezoek aan verschillende fronten in het binnenland. Kabila vertrekt echter naar Kingoma en de bezoeken worden uitgesteld. Op 16 augustus sneuvelen 7 soldaten, onder wie twee Belgische onderofficieren en drie Zuid-Afrikanen, in een hinderlaag van de guerrilla. In november blijkt de situatie op de verschillende fronten - o.a. ten gevolge verward dat steeds meet guerrillero’s de strijd verlaten. Samen met de Kongolezen wordt beslist dat de Cubanen zich zullen terugtrekken. De missie heeft zeven maanden geduurd, tijdens dewelke de Cubanen deelnamen aan meer dan 50 acties.
In juli 1966 reist Che in het grootste geheim naar Havana, waar hij een nieuwe missie naar Bolivia voorbereidt in overleg met Fidel. Over Moscou, Praag en Wenen reist Che via Brazilië naar Bolivia waar hij op 3 november aankomt.

In 1967 krijgen Che en zijn mannen steeds meer af te rekenen met communicatieproblemen met La Plaz en Cuba waardoor ze uiteindelijk compleet geïsoleerd moeten opereren. De aansluiting met de boerenbevloking lukt veel moeilijker dan gedacht.
Intussen voeren de VS steeds meer wapens en adviseurs aan voor het Boliviaanse leger. Het land wordt geteisterd door steeds meer stakingen en de faam van Che’s manschappen in de Boliviaanse en wereldpers stijgt met de dag.
In september geraakt de guerrilla nog verder geïsoleerd en lijden ze zware verliezen bij een hinderlaag van het leger.

Op 8 oktober, in het dorpje La Higuera, vallen Che en twee kameraden in handen van het leger. Twee kameraden sneuvelen. Een Boliviaanse kolonel en een Cubaan die voor de CIA werkt, komen per helikopter ter plaatse. Op bevel van hogerhand wordt beslist Che en de kameraden Willy Cuba en Juan Pablo Chang daar onmiddellijk af te maken. Een Boliviaanse soldaat doet het vuile werk met de blik afgewend. Terwijl internationale persmagnaten tot 125000 $ bieden voor het dagboek van Che zogen Boliviaanse revolutionairen ervoor dat kopieën nog datzelfde jaar Cuba bereiken. Daarmee valt het Cia-plan in duigen om met vrvalsingen van het origineel, anticommunistische propaganda te maken.

Op 1 juli 1968 wordt het dagboek in Cuba uitgegeven en gratis verspreid. De inhoud veroorzaakt een internationaal schandaal over de manier waarop Bolivia en de VS krijgsgevangenen behandelen. Het voorbeeld van Che inspireert sindsdien honderdduizenden jongeren over de hele wereld. Hedendaagse situatie in Cuba

• Cuba heeft het economisch zwaar ( nog eens opzoeken sinds wanneer + val van het communisme in Rusland)

- Er is geen invoer vanuit Amerika dus de invoer verloopt niet vlot. Het belangrijkst voor de Cubaanse economie is de landbouw, speciaal wel de export van suikerrietproducten. Landbouw en visserij : sinds de 19de eeuw is de verbouw van suikerriet de belangrijkste agrarische activiteit. Andere belangrijke landbouwgewassen zijn tabak, koffie, rijst en citrusvruchten.
- Mijn bouw en energievoorziening : Cuba heeft de grootste nikkelvoorraad ter wereld. Daarnaast wordt ook ijzer-, chroom-, en mangaanerts gedolven. De mijnbouw ontwikkelt zich langzaam. Aardolie moet worden ingevoerd (1/3 van de totale import). Er zijn drie olieraffinaderijen. De eigen aardolieproductie van Cuba groeit snel. De elektriciteitsvoorziening is vrijwel geheel afkomstig van thermische centrales. Een kerncentrale is in aanbouw. Ook toerisme in Cuba is heel wat verbeterd en speelt nu een belangrijke rol.
- Slechts 3 procent van de bevolking is werkloos, alles wordt namelijk tewerkgesteld door Fidel. Bv. : ook al zijn er machines in het land, Fidel probeert zoveel mogelijk werk voor mensen te hebben, waardoor hij de machines aan de kant plaatst zodat er meer mensen aan een bepaald beroep kunnen werken.

* Cuba is een communistisch land, een ontwikkelingsland.
* het communistisch regime heeft de positie van de vrouwen duidelijk verbeterd. De vrouwen kunnen nu bijvoorbeeld betaald werk krijgen. Voor de revolutie maakte 20 % van de vrouwen deel uit van de beroepsbevolking, nu is dat 40 %. Ook hebben vrouwen nu beroepen die vroeger alleen door mannen werden uitgeoefend zoals banen in het onderwijs en in de medische wereld, 48% van de artsen zijn nu vrouwen.
* De Cubaanse federatie van vrouwen (FMC) heeft meegeholpen dit soort wetten op te stellen. In 1974 is bijvoorbeeld besloten dat bij getrouwde stellen, zowel bij mannen als bij vrouwen verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van de kinderen en het huishouden. Toch blijkt dat dit in de praktijk nog steeds anders gaat. Veel mannen hebben er moeite mee dat hun vrouw steeds meer buitenshuis werkt en ook geloven Cubaanse mannen dat het meer aanvaardbaar is dat ij ontrouw zijn dan dat hun vrouw dat is.
* Cuba is over het algemeen een veilig land, met een heel laag misdaadcijfer. Toh zijn er grote straffen bij kleine criminaliteit. Straffen bij diefstal is zwaar, maar als er toeristen bij betrokken zijn, zijn de straffen nog zwaarder. Bibliografie
www.cuba.nl
www.landenweb.com
www.cuba-brigadejosmarti.nl
www.google.com (Cuba, Che Guevara, Fidel Castro,…)
Reisgids : Cuba; beleven en ontdekken
Landenreeks : Cuba
Insight guides : Cuba
Cuba : het onkruid in de achtertuin, Martin Braum

Reacties op dit artikel
Joris, 2008-09-09
( 0 )

Keitof artikel jong en zeer leerzaam!
thx :)
Truus, 2009-03-13
( -2 )

Jaa echt keigaaf
echt superdepupercool
doeidoeiodieo
Hooi, 2009-10-19
( -2 )

Beetje heel saaie site en je leert er ook helemaal niets want het zijn allemaal moeilijke woorden
Hooi, 2009-10-19
( -2 )

Beetje heel saaie site en je leert er ook helemaal niets want het zijn allemaal moeilijke woorden
Hooi, 2009-10-19
( -5 )

Maar wat ik er ook nog bij wil zeggen dat die sites die erbij staan wel heel goed zijn
Mmm, 2009-11-05
( +2 )

Ik vind het wel heel interessant ! Dankjewel
Henk, 2009-11-25
( -4 )

Te moeilijke woorden ze denken wij zijn nerds ofszoo
Prins willem alexander, 2009-12-07
( -3 )

Moeilijke woorden
maar een interessante tekst

vriendelijke groet
de kroonprins
Teun.smulders, 2010-01-11
( -3 )

Goed van die site's
ja daar kan ik wel wat mee
goed werkstuk
Lindsey, 2010-03-31
( -3 )

Ik moet een powerpoint maken over cubacrisis,
ik kan niks vinden
doei
Swimfighter, 2011-02-02
( -3 )

Mercikes van d'informati theeft veel gholpen
Henk, 2011-11-24
( -3 )

Hallo
Lol, 2012-02-29
( -2 )

Lol
Bollo, 2012-05-29
( 0 )

Iemand, 2012-06-01
( -1 )

Omg dit is echt raar
Arnold schwarzenigger, 2014-01-11
( +1 )

I will kill them all
Balzak, 2015-05-21
( 0 )

Hooi gekke balzakhoofden
Balzak, 2015-05-21
( 0 )

Hooi gekke balzakhoofden
Balzak, 2015-05-21
( 0 )

Hooi gekke balzakhoofden
Balzak, 2015-05-21
( 0 )

Hooi gekke balzakhoofden
Balzak, 2015-05-21
( 0 )

Hooi gekke balzakhoofden
Balzak, 2015-05-21
( 0 )

Hooi gekke balzakhoofden
Balzak, 2015-05-21
( 0 )

Hooi gekke balzakhoofden
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2018 - Infoyo.nl